Zaragoza

Ik heb het vorige verhaaltje afgesloten met het feit dat me verteld werd dat Zaragoza me zou gaan verrassen en dat het er bijzonder warm kon worden. Nou, 48 uur in Zaragoza later, wat is daarvan waar gebleken. 

Eén ding sowieso, de hitte. Het is zowel zaterdag, zondag als vandaag boven de 38 graden in Zaragoza op het heetst van de dag. Daar keek ik dan ook wel een beetje tegenop toen ik die kant op ging, maar uiteindelijk is het me soort van meegevallen. Je moet je gewoon aanpassen, net zoals de Spanjaarden dat doen. Dat viel ik wel meteen op toen ik zaterdag in Zaragoza aan kwam. Rond 15u kwam ik aan, bussen waren er nauwelijks, één taxi stond klaar. Die maar richting mijn hostel gepakt, maar overal waar je keek was het stil. Het verkeer was er nauwelijks, de straten waren leeg en op het station was het uitgestorven. Geen heel warm welkom en een bijzondere ervaring als je aankomt in een stad met meer dan 600 duizend inwoners. Waar waren die dan allemaal? Siësta. 

In het hostel was het binnen dan ook wel vrij druk, terwijl er buiten niks te doen was. En dat is dus hoe je een dag Zaragoza moet overleven. Van 14u tot 16.30u is alles dicht en moet je gewoon zorgen dat je lekker aan het afkoelen bent binnen. Ik ben dan ook na aankomst bij het hostel, daar even lekker Olympische Spelen blijven kijken tot een uur of 18.30, dan begint het een beetje af te koelen, om vervolgens de stad een beetje te gaan bekijken. Het hostel zelf lag in een wat minder mooie buurt, met af en toe een wat 'sjebbetige' uitstraling. Wel dichtbij het centrum, en dan twee straten verderop, ineens een heel mooi centrum, met een super mooie kathedraal, meerdere leuke restaurantjes, winkeltjes, musea, mooie grote gebouwen en veel mensen op de been. Deze ervaring op de eerste dag, kan ik na de 48 uur dat ik er was zeggen, is wel een beetje hoe de rest van Zaragoza ook is. Sommige plekjes zijn heel mooi, andere plekken een beetje verwaarloosd. Het lijkt er op dat de gemeente heel erg zijn best gedaan heeft om een paar plekken er heel netjes uit te laten zien terwijl er aan de andere kant sommige dingen helemaal geen aandacht lijken te krijgen. Wat dat betreft doet het me een beetje denken aan de steden die ik bezocht heb ik Oost-Europa, ook daar zaten soms grote verschillen tussen verschillende plekken binnen één stad. 

Na mijn ervaringen van de zaterdag, wist ik dus wel wat de siësta was en had ik er rekening mee gehouden dat er tussen 14 en 16.30 niks te doen valt. Mijn planning daarop gebaseerd: 's ochtends naar het Palacio de la Aljaferia, daarna even lekker rondlopen in het mooie grote park Grande Jose Antonio Labordeta om dan na de siësta naar een museum te gaan over het Romeinse verleden van de stad. Nou, wat blijkt. De siësta is op zondag net even iets langer dan elke andere dag, hij stopt namelijk niet meer. Op zondag gaat alles dicht om 14u en het gaat dan niet meer open. Tja, wat ga je dan doen in zo'n stad. 

Ik herinnerde me een oude raad van mams, als het warm is dan is het altijd een goed idee om lekker naar de bioscoop te gaan. Daar is het koel en je hoeft weinig uit te voeren. In de hoop dat de Spanjaarden hier ook zo over dachten en de bioscoop dus open was ben ik daar naartoe gelopen. En ja hoor, ook de Spanjaarden gaan graag naar de bioscoop als het 39 graden is buiten. Het kostte wel nog wat moeite om een film te vinden die ik ook kon volgen, aangezien de Spanjaarden net als de Duitsers hun films graag opnieuw inspreken in hun eigen taal. Met een beetje hulp van een medewerkster, in gebrekking Engels, vond ik een leuke film en heb ik daar mijn dag mee gevuld. 'S avonds nog wat rondgelopen en Olympische Spelen gekeken en naar bed. 

Om toch mijn doel van de halve marathon te halen, moest ik ook in Zaragoza gaan hardlopen. En hoewel dat geen pretje lijkt als het weerbericht 40 graden is, kan dat 's ochtends prima. Zaragoza heeft een landklimaat wat betekent dat het 's nachts heel erg af koelt, met rond 5u de koudste temperatuur, rond de 21 graden. Nu ben ik ook weer niet zo'n vroege vogel, maar ben ik om 8 uur met mijn hardloopschoentjes de deur uit gegaan, temperatuur 25 graden, warm maar zeker in het droge klimaat van Zaragoza eigenlijk wel te doen. Mijn Zaragozadanse (ofzoiets) avontuur vervolgens beëindigt met een espresso'tje en een boekje op het grote plein. Je kan het erger treffen. 

Dus, heeft Zaragoza me dan zo verrast zoals ik gelezen had vantevoren? Deels. Het heeft zeker mooie indrukwekkende plekken, maar het is ook duidelijk dat de stad niet alleen maar bestaat uit dit soort plekjes. En ik denk dat je het na 2 dagen wel een beetje gezien hebt. Ander puntje, de toeristen die hier komen zijn of Frans of gewoon zelf Spaans. Het Engels niveau ligt dan ook behoorlijk laag, zeker vergeleken met een Barcelona. Al met al, zou ik dus niet per see aanraden om een stedentrippie Zaragoza in te plannen, maar mocht je in de buurt zijn, dan kan je je er zeker een dag goed vermaken. 

Tijdens het schrijven van dit verhaaltje, knal ik met 300 km/u door het droge Spaanse landschap. Een prachtig systeem hoor die treinen hier. Van Zaragoza naar Madrid, 1.5 uur. Barcelona naar Madrid is 3u en 15 min en straks mijn laatste treinrit van Madrid naar Alicante kost ook met 2 uur en een beetje. Dat zijn tijden die je in een klein land als Nederland verwacht, niet een land met de grootte van Spanje. Ik vind het vet :). 

Laatste stad van de rondreis: Madrid. Ook weer goed warm. Ietsje kouder dan Zaragoza maar scheelt niet veel. Behalve dat het de hoofdstad is van Spanje weet ik er eigenlijk bijzonder weinig van realiseerde ik me. Tijd om daar verandering in te brengen.